Nid oes unrhyw un a all gymharu gyda effaith a dylanwad enfawr Geraint Jarman ar gerddoriaeth Gymraeg dros yr hanner canrif diwethaf. Fel cyfansoddwr, bardd, perfformiwr a chynhyrchydd teledu hynod wreiddiol, mae wedi cael effaith ddiffiniol ar bob degawd o hanes diwylliant ieuenctid Cymraeg.
Cafodd ei eni yn 1950, a’i ysbrydoli gan weld Bob Dylan yn perfformio gyda’i fand trydanol yng Nghaerdydd yn y chwedegau cynnar. Fe ddaeth, yn ei arddegau, yn ffigwr amlwg yn y diwylliant fel bardd modernaidd dan ddylanwad y ‘beats’ yn troedio strydoedd a clybiau y ddinas. Esblygodd ei bersona barddonol wrth i Geraint droi at gyfansoddi caneuon a pherfformio. Erbyn 1969 roedd wedi ymuno gyda ei chyd-gynllwynwyr Meic Stevens (un arall o brif eiconau diwylliannol Cymru) a Heather Jones (gwraig Geraint a cantores pop a gwerin) i ffurfio’r Bara Menyn. Band jôc oedd i ddechrau, a ddaeth yn llwyddiannus iawn yn gyflym oherwydd eu caneuon pop seicadelig. Bu’n rhaid i’r band ddod i ben wrth iddo droi at yrfa actio a barddoni llwyddiannus ar droad y ddegawd.